ROCKanje

    Knjiga-dokument "Devojčice i dečaci sa Dunava" Vladimira Nedeljkovića koja je svojevrstan prilog istoriji urbane kulture Novog Sada predstavljena je u Zavodu za kulturu Vojvodine.
Iako se tekstovi odnose na dešavanja od 1962. do 1972. godine, autor je uspeo da kroz svedočenja samih aktera i novinskim člancima iz tog doba dočara atmosferu grada u poratnom vremenu i periodu neposredno pred 60-te kada je polako, ali sigurno Novi Sad počeo da prima uticaje i sa Zapada. Mladi su slušali Radio Luksemburg, u Studiju M nedeljom pre podne presnimavali su singlice koje su "odabrani" donosili iz Londona i posećivali su dva do tri mesta na kojima su do 22 sata mogli da čuju poneku grupu čiji članovi su svirali na ručno sklepanim instrumentima. Ipak, svedočenja brojnih aktera tog neponovljivog vremena ukazuje čitaocu da je to bilo zlatno vreme novosadske kulture kada su umetnici pratili i stvarali svetske trendove.
Vitomir Simurdić, Anđelko Maletić, Mića Jokić, Karolj Kovač, Bela Skopal, Bogica Mijatović bili su mladi saradnici Radio Novog Sada kojima je idejni tvorac kultne emisije "Randevu s muzikom" i muzički urednik Angelo Vlatković dao dozvolu za različite muzičke emisije koje su osmislili i vodili upravo mlađi saradnici.
    O novosadskom radiju i razvoju rokenrola, kao i o brojnim grupama koje se u to vreme pojavljuju, sjajni su prilozi književnika Slobodana Tišme, koji je među prvima osnovao grupu "Tile i četiri bogalja". Lakše je bilo muzičarima jer svedočenja o aktivnostima umetničke grupe "Kod", Slavka Bogdanovića, Vladimira Kopicla i tekst o Miroslavu Mandiću osvetljavaju odnos ondašnje socijalističke vlasti prema "nekim pojavama u kulturi".
    Istovremeno, dok su stvarali novosadski konceptualisti, režiser Želimir Žilnik je nakon brojnih nagrada na svetskim festivalima za "Rane radove", doživeo razne vidove cenzure i završio na sudu, a karijeru nastavio u Nemačkoj. Mada autor knjige nije intervjuisao Žilnika o tim događajima, u knjizi je objavio press cliping-hroniku "Dnevnika" iz koje čitalac može sjajno da rekonstruiše tokove događaja koji su doveli do suđenja i progonstva Žilnika iz Novog Sada. Tokom čitanja ove knjige-dokumenta, čitaocu se otvara mapa u kojoj može da sagleda čitavu jednu generaciju kojoj su zbog "slobode" zavideli oni rođeni samo nekoliko godina pre, a oni rođeni posle njih gledali sa poštovanjem i nemalom dozom zavisti. Ekskluzivitet knjige predstavljaju i brojne fotografije iz tog perioda, a recenzent knjige, i sam akter tadašnjih događanja u kulturi Vladimir Kopicl istakao je da se ova knjiga "bavi preciznim ucrtavanjem manje poznatih kulturnih meridijana Vojvodine" i da će nedvosmisleno sjajno poslužiti istraživačima kulture Novog Sada.                                                 G. D. Nonin